Słoneczna Lizbona

Artykuł przygotowała:

Aneta Okoniewska

„Jeszcze trochę i zima przyleci, 

pełna śniegu, zawiei, zamieci,

… a mnie jest szkoda lata….”

Zapraszam więc wszystkich, jak ja spragnionych ciepła i słońca, na spacer po Lizbonie – jednym z piękniejszych miast, jakie zwiedziłam.

Wspomnienie Lizbony pobudza wszystkie moje zmysły, bo niezmiennie przywodzi mi na myśl kwitnące jacarandy, zapach grillowanych sardynek, fado i … obolałe - po przemierzeniu kilometrów brukowanych ulic, stopy…   

Stolica dawnego kolonialnego mocarstwa przeżyła różne koleje losu. Dzięki dogodnemu położeniu – nad Atlantykiem i ujściem Tagu, Lizbona odegrała znaczącą rolę w Epoce Wielkich Odkryć Geograficznych. Wszystko zaczęło się od podróży Vasco da Gamy, który odkrył drogę morską do Indii. Niektóre budowle pochodzące z czasów „złotego wieku” można podziwiać do dziś,  na przykład Torre de Belém lub Klasztor Hieronimitów.

Torre de Belém to jeden z symboli Lizbony. Wieżę wybudowano z polecenia portugalskiego króla Manuela I Szczęśliwego. Od imienia tego władcy pochodzi nazwa stylu architektonicznego, a wieża jest jedyną zachowaną do dziś budowlą wzniesioną całkowicie w stylu manuelińskim. Wieża odgrywała rolę strażnicy lizbońskiego portu, była punktem orientacyjnym dla wracających do ojczyzny żeglarzy i symbolem morskiej potęgi Portugalii. W okresach późniejszych pełniła funkcję więzienia, przez dwa miesiące był tu więziony generał Józef Bem, twórca Legionu Polskiego w Portugalii.

Klasztor Hieronimitów

Königstein - niezwykła podróż w przeszłość.

Kochani od dziś co jakiś czas w niezwykłą podróż 

będzie zabierać Was nasza koleżanka Aneta.

Wraz z mężem jak tylko mają okazję, pakują walizki i wyruszają w miejsca bardziej lub mniej znane. Ich pasją są podróże i właśnie o nich będą opowiadać na naszym blogu. 

Byście i Wy mogli choć na chwilę przenieść się do miejsc, o których słyszeliście,

 ale nigdy nie mieliście okazji zobaczyć. 

Bądź tak jak my, o niektórych nie mieliście pojęcia, że istnieją.

A może, podróże te zainspirują Was i zapragniecie tam pojechać? 

Artykuł przygotowała:

Aneta Okoniewska

Niedaleko Drezna - stolicy Saksonii, znajduje się jedna z ciekawszych górskich twierdz Europy – Königstein.

Historia twierdzy sięga średniowiecza, kiedy na płaskowyżu Königstein wybudowano zamek. Przez wieki zmieniali się właściciele, ale i przeznaczenie budowli. 

Oprócz oczywistej funkcji obronnej znajdowały się tu: klasztor, więzienie, obóz jeniecki i zakład poprawczy. W 1955 roku fortecę udostępniono zwiedzającym jako muzeum historyczno-wojskowe.  

W ciągu 750 lat historii powstał zespół budowli obronnych w stylach architektonicznych późnego gotyku, renesansu i baroku.

Dubrownik

Jesień pełną parą, prawda? Najbardziej lubię tą polską złotą. Nie zawsze jednak daje się ona poznać od tej właśnie strony. Mgła, deszcz i zimny wiatr potęgują tęsknotę za ciepłymi słonecznymi dniami. W związku z tym postanowiłam poprawić trochę nastrój sobie i Wam. Dzisiaj zapraszam do Dubrownika - chorwackiej mekki turystycznej.

Mieliśmy to szczęście, że przez cały pobyt w Chorwacji pogoda dopisywała. Okazało się to przekleństwem w Dubrowniku. Miasto otoczone jest zabytkowymi murami obronnymi i to powoduje, że dosłownie nie ma czym oddychać. Temperatury oscylowały w okolicach 39 stopni. Żar lejący się z nieba wymuszał na nas wielokrotne aplikowanie kremu z filtrem.

Turyści byli wszędzie, ale takie są uroki miejsc wpisanych na listę dziedzictwa kulturowego UNESCO. Zwiedzanie rozpoczęliśmy od prześcia ulicy Stradun. 

Niesamowite jest to, że w trakcie konfliktu bałkańskiego lat 90 ubiegłego stulecia, miasto nie zostało nigdy zdobyte. Po poważnych zniszczeniach dokonanych w trakcie ostrzeliwania miasta  nie ma już śladów. A przynajmniej ja żadnych nie dostrzegłam.

Korčula

W trakcie tegorocznych wakacji spędziłam tydzień w Chorwacji. To była już ostatnia część urlopu, o pierwszej możecie przeczytać tu. No, ale wracając do tematu - dzisiaj chciałabym przedstawić piękne miasto Korčula, które znajduje się na półwyspie Pelješac.

Jest to jedno z najlepiej zachowanych średniowiecznych miast Morza Śródziemnego. Turystyczne i kulturalne centrum wyspy o tej samej nazwie. Wyspa jest długa na 16,8 km i zajmuje powierzchnię 276 km². Od lądu dzieli ją jedynie 1270 metrów i zamieszkuje ją 17 378 mieszkańców.

Dostać się można na nią statkiem (z Rijeki albo z Bari), katamaranem (ze Splitu albo z Dubrownika), promem (z Orebić albo Drvenik) albo autobusem (z Zagrzebia albo z Dubrownika). My dostaliśmy się na wyspę promem z Orebić. Płynie się około 20 minut, a bilet kosztuje 15 kun.

Wąskie uliczki Korčuli

Łagodny klimat umożliwia zorganizowanie urlopu na wyspie przez cały rok. Latem ochłodzenie zapewnia mistral i dodatkowo stwarza doskonałe warunki do żeglowania i windsurfingu. W styczniu średnia temperatura nie spada poniżej 9,6°C, a w lipcu nie przekracza 26,9°C. Dodatkowo wyspa zapewnia 3000 słonecznych godzin w roku.

Gdynia i Gdańsk w jeden dzień

Tekst i zdjęcia: 

Bartosz Konopnicki

http://bkonopnicki.blogspot.com/

Tym razem postanowiliśmy zmienić nasz zwyczajowy kierunek wypraw. 
Pojechaliśmy nad nasze polskie morze.

Kto powiedział że weekend to za mało na taki wypad? My byliśmy lepsi. 

Spontanicznie postanowiliśmy wybrać się na drugi koniec Polski - do Trójmiasta. 

Na szczęście żyjemy w takich czasach, że przemieszczanie nie stanowi większego problemu. I nie mówimy tutaj o wydaniu fortuny na lot samolotem. Prywatne busy pozwalają na kupno biletu w promocyjnej cenie 49 złotych w jedna stronę. Warto rezerwować z wyprzedzeniem, gdyż chętnych nie brakuje. Inna sprawa, że trafiliśmy na naprawdę duży autokar z bogatym wyposażeniem. Z Krakowa wyruszyliśmy o godzinie 22. Na miejscu według rozkładu powinniśmy być o 6 rano. Mieliśmy lekki poślizg, ze względu na roboty drogowe w okolicy Łodzi. Niemniej jednak, taki czas podroży uważam za komfortowy. 

W Gdańsku wita nas jeden z ładniejszych dworców PKP w naszym kraju. Po wyjściu warto na chwilę przystanąć przed pomnikiem wywiezionych w 1939 roku dzieci, w przededniu wybuchu II Wojny Światowej. Dzięki temu wiele z tych dzieci zdołało się uratować. 

Następnie udajemy się do rynku. 

W weekend, w którym się wybraliśmy akurat był jarmark Świętego Dominika. Zapowiadało to tłumy ludzi. My na rynku byliśmy w godzinach mocno porannych. To co nas zdziwiło, to bardzo mała ilość ludzi o tej porze. Dla porównania w Krakowie czy Wrocławiu jest ich nieporównanie więcej. 

Druga rzecz - miasto o tej porze było po prosu czyste, czego nie zawsze można powiedzieć o innych miejscach. Warto zwiedzić cały rynek, równe boczne uliczki, których jest tutaj całkiem sporo. 

Międzygórze i Masyw Śnieżnika

Tekst i zdjęcia: 

Bartosz Konopnicki

http://bkonopnicki.blogspot.com/

Jest w Polsce kilka takich miejsc do których lubię wracać. Jednym z nich jest Międzygórze. 
 

Dom w Międzygórzu

Jest to wieś położona w Sudetach Wschodnich u podnóża najwyższego szczytu w tamtym rejonie – Śnieżnika. Łatwo tutaj trafić kierując się z Wrocławia w kierunku Kłodzka, następnie obierając za cel Bystrzycę Kłodzką, a następnie bezpośrednio Międzygórze. 
Miejscowość położona jest w zacisznych dolinkach rzek Wilczki i Bogoryi. 
Początki osady sięgają szesnastego wieku, natomiast od początku dziewiętnastego wieku miejscowość przerodziła się w ośrodek letniskowy i wypoczynkowy. Z tego okresu pochodzą zabytkowe drewniane domki letniskowe, w większości zachowane w dobrym stanie do dziś. Zabudowa architektoniczna dodaje miejscowości szczególnego uroku, drewniane domy oraz pensjonaty w stylu tyrolskim i norweskim wyjątkowo dobrze komponują się z górskim otoczeniem.   
 

Okolice Międzygórza

Międzygórze ma swój niepowtarzalny klimat. Zazwyczaj nie ma tutaj tłumu turystów, a jednocześnie miejsce zapewnia wszystko co niezbędne dla komfortowego wypoczynku. 

Zamek Królewski w Niepołomicach

Tekst i zdjęcia: 

Bartosz Konopnicki

http://bkonopnicki.blogspot.com/

Środek tygodnia, piękna upalna jak na wiosnę pogoda, wolny dzień. Idealne warunki by wybrać się na parę godzin poza miasto. I tak właśnie robimy. Wsiadamy w tramwaj, który zawozi nas do Nowej Huty. Stamtąd autobusem podmiejskim udajemy się do Niepołomic – niewielkiego miasteczka położonego pod Krakowem.  

 Początki Niepołomic sięgają pierwszych Piastów, gdy Kraków został siedzibą panujących książąt, sąsiadująca Puszcza Niepołomicka była ulubionym miejscem polowań. W XIV w. ostatni z Piastów, król Kazimierz Wielki wybudował w Niepołomicach zamek myśliwski nad Wisłą i wystawił gotycki kościół. 

Dolina Chochołowska - zimą

Tekst i zdjęcia: 

Bartosz Konopnicki

http://bkonopnicki.blogspot.com/

Znów postanowiliśmy odwiedzić znane miejsce o nieznanej porze. Nasz wybór padł na największa Dolinę Tatr Zachodnich, a mianowicie Dolinę Chochołowską.

Siwa Polana

 Latem zazwyczaj są tutaj tłumy turystów – może nie tak wielkie jak na Morskim Oku ale nie jest to też mała ilość osób. Natomiast zimą można tutaj odpocząć – ludzi niewiele, cisza, spokój i przede wszystkim wysokogórski klimat – wszystko czego można chcieć by odpocząć od wielkiego miasta. Według prognoz zapowiadała się całkiem dobra pogoda, z możliwymi opadami śniegu. Z samego rana jesteśmy w Zakopanem, skąd tradycyjnie jedziemy na miejsce docelowe miejscowym busem. Podróż zajmuje nam 25 minut. Bus zatrzymuje się na Siwej Polanie, skąd w dalszą drogę wyruszamy o własnych siłach.

Siwa Polana

Siwa Polana to dość rozległa łąka dawniej koszona i intensywnie wypasana, obecnie jest użytkowana pastersko, prowadzi się tutaj kulturowy wypas owiec i bydła. Stoi na niej kilka stylowych szałasów, bacówka i dom mieszkalny i zabudowania gospodarcze. 

Korea Południowa z bliska

Artykuł przygotowała:

Anna Makowska

http://pasjaangie.blogspot.com/

W życiu warto jest zaryzykować, często po to, by spróbować czegoś nowego, dowiedzieć się czegoś o sobie i przeżyć coś niesamowitego. Może się okazać, że ryzykowne decyzje przyniosą nieoczekiwane zmiany, często o 180 stopni. Tak tez się stało w życiu Anny Sawińskiej.

    

 "(...) otrzymałam telefon z zapytaniem, czy faktycznie jestem w stanie spakować się w ciągu kilku tygodni i wyjechać do Azji na co najmniej 4 lata. Długo nie zastanawiałam się. To była szansa na egzotyczną przygodę jakich mało." 

  O tym jak to się wszystko zaczęło? 

Dlaczego akurat Korea i jak wygląda tamtejsze życie,

 kultura, tradycje... 

Opowie nam Anna Sawińska z bloga http://wkorei.blogspot.com/

- Co skłoniło Panią do wyjazdu do Korei?

O moim wyjeździe zadecydował przypadek. Jeszcze w czasie pisania pracy magisterskiej szukałam ciekawych  ofert pracy. Na stronie Samsunga znalazłam informację o Global Samsung Scholarship. Było to jak na tamte czasy (rok 2002) bardzo wyjątkowe stypendium, bo pokrywało koszt dwóch lat studiów na Korea University oraz gwarantowało pracę przez co najmniej dwa lata w Głównej Siedzibie firmy. Dwa lata wcześniej na stypendium Erasmusa we Francji spotkałam też Koreankę, z którą bardzo zaprzyjaźniłam się. Sue Young w żartach obiecała mi kupno rice-cooker’a (elektryczny garnek to przygotowywania ryżu), jeżeli kiedyś przylecę do Seulu. Wtedy wydawało się ta raczej mało prawdopodobne... Zgłosiłam swoją kandydaturę do Samsunga, przeszłam kilka etapów konkursu i pewnego dnia otrzymałam telefon z zapytaniem, czy faktycznie jestem w stanie spakować się w ciągu kilku tygodni i wyjechać do Azji na co najmniej 4 lata. Długo nie zastanawiałam się. To była szansa na egzotyczną przygodę jakich mało. Wsiadłam w pierwszy w moim życiu samolot, a już na miejscu czekał na mnie pierwszy w moim życiu rice-cooker.

- Czy początki były bardzo trudne czy szybko się Pani za klimatyzowała w nowym miejscu?

Tatrzańskie wspomnienie lata

Tekst i zdjęcia: 

Bartosz Konopnicki

http://bkonopnicki.blogspot.com/

 Tatrzańskie wspomnienie lata – szlak Kuźnice – Zmarzły Staw

Dolina Gąsienicowa

 

Był piękny, sierpniowy weekend, więc postanowiliśmy skorzystać z tej okazji i wybrać się w górskie rejony. 

Kierunek Zakopane. 

Naszą wyprawę rozpoczęliśmy od Kuźnic dokąd można szybko dojechać busem z dworca PKS lub nieco dłużej piechotą. 

Po wykupieniu biletów wstępu do Tatrzańskiego Parku Narodowego skierowaliśmy się żółtym szlakiem przez Dolinę Jaworzynka – jest do długa i pięknie położona dolina w Tatrach, skąd mamy piękny widok na okoliczne zbocza. 

Dolina Jaworzynka

Na tym fragmencie, aż do Doliny Gąsienicowej jest spory tłum ludzi. 
Po około czterdziestu minutach zaczynamy się wspinać wąską ścieżką pod górę. Pojawia się także las. Pogodę mamy dobrą z średnią ilością chmur. Droga pod górę zajmuje nam około godziny. Najpierw idziemy lasem, następnie wśród gęstej kosodrzewiny, by ostatecznie dojść do Przełęczy między Kopami, na której żółty szlak łączy się z niebieskim. 

W tym miejscu robimy przerwę na odpoczynek i wodę oraz zdjęcia. Z tego miejsca ciekawie prezentuje się Giewont.

Będzin – Zamek

Tekst i zdjęcia: 

Bartosz Konopnicki

http://bkonopnicki.blogspot.com/

Będzin to jedno z tych miast o którym mało się słyszy, a które posiada całkiem bogatą historię z racji swojego położenia i znajdującego się tutaj średniowiecznego zamku. 

Gdy przyjeżdżamy do tego miasta, pierwsze co nam się rzuca w oczy to właśnie zamek, który jest najbardziej charakterystycznym punktem. 

Dolina Kościeliska zimą

Tekst i zdjęcia: 

Bartosz Konopnicki

http://bkonopnicki.blogspot.com/

Dolina Kościeliska jest jedną z większych i piękniejszych dolin znajdujących się w polskich Tatrach. 

Jest popularna szczególnie latem, gdy turyści tłumnie ściągają w to miejsce, by poznać jej uroki. Jednakże zimą dolina ma taki sam, jeśli nie większy urok. 

Do Doliny Kościeliskiej docieramy wprost z Zakopanego miejscowym busem. Czas podróży w porze zimowej to około 25 minut. Na szczęście nie ma korków. Ludzi również niewiele. 

Karkonosze poza sezonem – Śnieżka

Tekst i zdjęcia: 

Bartosz Konopnicki

http://bkonopnicki.blogspot.com/

Pasmo Karkonoszy leży na południowym zachodzie Polski. 

Głównymi ośrodkami są Karpacz i Szklarska Poręba, którą zdecydowanie bardziej polecam dla osób lubiących górskie chodzenie. My natomiast mając na uwadze, porę – październik – i większą liczbę ludków w naszej grupie – postanowiliśmy wybrać się głównym szlakiem prowadzącym na Śnieżkę. 

Na szczęście o tej porze roku, ten niebieski szlak jest zdecydowanie mniej zaludniony, niż w okresie wakacyjnym, gdzie ledwo można przez niego przejść.